Naar aanleiding van de release van The Killing Horizon, de nieuwste van de portables op 9000 Records, trekken we eens naar de mastering studio van Karel De Backer, die zich over deze plaat heeft ontfermd. Een eerste in een reeks portretten die gemaakt worden door Consouling Sounds. Revisiter le passé toch wel, gezien Karel en Nele van Consouling vroeger allebei zowat hetzelfde stamcafé hadden in Aalst. Een interview over cafés dus, en verder over Junkfish, New Wave bandjes in landelijke dorpjes, Stef Kamil Karlens, en the school of life.

(English version below)

 

Nele: Dag Karel. Long time no see. Op je site staat ‘Mastering is so much more than making it loud.’ Hoe zie jij dat? Hoe moet je uitleggen wat dat is aan iemand die daar niets van af weet?

 

Karel: Masteren is in wezen opgenomen muziek klaar maken voor reproductie op een drager. Je voegt eigenlijk een bepaalde laag toe, een interpretatie. Je kan daar verschillende kanten mee uit. Of je blijft dicht bij het originele geluid van de mix of net niet, alle variaties daar tussenin zijn mogelijk.. Het voelt aan als ‘vormgeving’, veel meer dan puur technisch veranderen. Voor mij is dat toch zo. Ik ben misschien wel met iets technisch bezig, maar ik voel me geen ‘technieker’. Ik kan niks solderen haha.

 

Nele: En toch, als ik al die knoppen hier zie… ik zou niet weten hoe ik er aan zou moeten beginnen. Hoe leer je zoiets eigenlijk?

 

Karel: In mijn geval, via the school of life. Of misschien, via een soort natuurlijk aanvoelen dat ik daarvoor altijd al had. Een diploma daarvoor heb ik niet. Ik heb zes weken voor landbouwingenieur gestudeerd en 1 jaar voor architect. Maar mijn passie lag ergens anders. Om maar iets te zeggen, ik heb zelf muziek gespeeld, bas en gitaar, en ik had me meteen van bij het begin effectenpedalen gekocht. Wel, ik zat meer aan de knoppen van die pedalen te draaien dan op het instrument te spelen. Ik zat helemaal in die alternatieve scene, had met een paar jongens in het dorp (Vlierzele nvdr) een New Wave band… . Was altijd een schoon zicht tijdens de plaatselijke kermis. Ik heb eigenlijk in verschillende bandjes gezeten en ik was altijd degene die de demootjes opnam. Van het een is uiteindelijk het ander gekomen.

 

Nele: Was New Wave de muziek waarmee je wereld openging? Of: wat is eigenlijk je eerste muzikale herinnering?

 

Karel: Het is niet zozeer begonnen met de New Wave, maar ik was wel al vrij vroeg bezig met muziek. Dat kwam dankzij mijn twee oudere zussen: die hebben voor mijn muzikale opvoeding gezorgd. Kindermuziek heb ik in feite nooit gekend. Toen ik 11 was luisterde ik al naar Talking Heads, Neil Young, The Cure. Mijn eerste optreden was er eentje van Robert Palmer, in het Koninklijk Circus, toen ik 11 of 12 was. Ook mee met de oudere zussen. Ik weet nog heel goed dat het optreden minstens een uur later begon dan voorzien, omdat er een probleem was met… de techniek! Ik vond dat fascinerend. En als we over muziek spreken waar ik van hou… dat is heel uiteenlopend. In feite is het vooral de klank die het ‘m doet. Ik let altijd op de klank, zelden op de lyrics. Het heeft altijd in mij gezeten om daar mee bezig te zijn denk ik. Dat is ook waarom ik Neil Young zo goed vind. Wat die met een gitaar doet… man.

 

Nele: Terug naar de stomping grounds en meer bepaald: Aalst. Ook mijn hometown. Jij woonde er niet maar ging er wel uit.

 

Karel: Juist. En zo ben ik in contact gekomen met Jan Van Den Brande, die VDB-PA oprichtte (een PA-bedrijf gevestigd in Erembodegem nvdr). Die was toen nog eigenaar van het café ‘de Kasbah’ in Aalst, en daar organiseerde hij elke 1ste vrijdag van de maand een optreden. Het begon zo: Jan organiseerde concerten en in plaats van een PA te huren heeft hij er een gekocht. Hij vroeg me daarbij advies. Heel gek eigenlijk, ik heb me dat soort zaken altijd vrij snel eigen gemaakt. Dus ik gaf dat advies, begon op den duur samen met hem PA te verzorgen bij allerlei optredens. Van PA ging het naar live mixen, ging het naar mixen en opnames, en op den duur kwam ik bij mastering terecht. Tom Pintens heeft me op een gegeven moment in die richting geduwd. Die zei, bijna al lachend: “Hier. Stuur die muziek maar eens door uw machientjes. Gij kunt dat.” Dat was lachen! En ik deed dat dan nog ook… Dat was dan de eerste plaat van Think of One. Het is alsof ik om de zoveel tijd eens iets anders moet kunnen doen. Maar ik vind het goed dat ik al die andere zaken heb gedaan. Zo weet ik precies hoe het komt dat iets op een bepaalde manier klinkt.

 

Nele: Je hebt al met heel wat artiesten samengewerkt over de jaren heen. Aan welke projecten heb je de beste herinneringen?

 

Karel: Goh Nele. Dàt is een moeilijke vraag om op te antwoorden. Ik ben op een gegeven moment in contact gekomen met Stef Kamil Karlens. Jan (Van Den Brande nvdr) speelde in een aantal bands zoals Mensen Blaffen en Junkfish. De hele vroege dEUS speelde in het voorprogramma van Junkfish, en zo leerde ik Stef Kamil kennen. Zo ben ik dan beginnen mixen en later opnemen voor Zita Swoon. Dat zat altijd heel erg juist, die samenwerking. Nog later heb ik kunnen werken met An Pierlé, Flat Earth Society, Think of One, Eriksson Delcroix, … . Veel in Aalst gewerkt waar ik indertijd een studio had, en daar met die artiesten vaak in De Soleil gezeten, ook jouw café geweest. Ik heb echt wel een en ander gedaan in de muzieksector, maar steek me vandaag niet meer op een tourbus hahaha! Sinds drie jaar beperk ik me uitsluitend tot mastering. Je kan niet alles tegelijkertijd doen, en het ook goed doen. Daarnaast is het vandaag de dag ook wel belangrijk geworden een duidelijk profiel te hebben, dat voel ik wel. Het is niet meer evident om in deze sector te werken, je moet je specialiseren en daar 100% mee bezig zijn. Projecten waar ik recent aan gewerkt heb zijn Flying Horseman, Blackie & The Oohoos en natuurlijk ook de laatste plaat van de portables, die nu bij jullie gaat uitkomen. Stuk voor stuk geweldige albums. Heb ik van genoten.

 

Nele: Is de muzieksector veel veranderd in de voorbije jaren? Je zegt dat het vandaag meer dan ooit belangrijk is een duidelijk profiel te hebben. Hoe ga je daar mee om?

 

Karel: Daar kunnen we nog lang over praten. Er is veel veranderd, ten dele doordat de manier waarop de media werken enorm anders is geworden. Er zijn veel meer mediakanalen dus er is veel meer mogelijk, maar op de grote radiozenders hoor ik muziek zoals die van Flying Horseman totaal niet. Dat betreur ik. Dat is nu eens geweldige muziek van eigen bodem. Waarom wordt daar geen aandacht aan gegeven? Nu, we weten hoe het werkt. Maar hoe komt het dan dat op een zender zoals Musiq’3 de meest waanzinnige experimentele muziek aan bod kan komen? Kan je geloven dat ik naar die zender nog het liefste luister, tegenwoordig? Via alle andere kanalen hoor je toch telkens hetzelfde. Alles wordt in hokjes geduwd, klaargestoomd voor het marktmechanisme en dan door de mangel gehaald. Saai, toch? Gelijklopend daarmee mag het alsmaar minder kosten om iets te maken. Dan wordt er zoveel tijd en moeite gestoken in de opnames, maar de mastering of de testpersing van een vinyl is bijzaak. Er zijn zelfs al softwareprogramma’s ontwikkeld om automatisch bestanden te masteren. Dat begrijp ik nu eens écht niet. Gaat ten koste van het besef van wat dit ambacht doet. Als ik ergens een pleidooi mag voor voeren, dan mag het dat zijn. Zie het als werken aan je huis. Daarvoor wil je toch ook een goede vakman?

 

Nele: Da’s een duidelijk pleidooi, Karel. Ik kan me daar alleen maar bij aansluiten. Dank je voor het gesprek. Ik wens je veel heerlijke projecten toe en veel goeie muziek op de radio.

 

Karel De Backer heeft een studio in Vlierzele, Oost-Vlaanderen.

http://www.kareldebackermastering.be

 

Op 18 mei 2016 geeft hij een toelichting over zijn vak:

https://www.trixonline.be/nl/workshops/mastering-the-myths-the-facts/150/

 

 

 

——- ——–

 

 

 

Spearheading the release of The Killing Horizon, the latest album of de portables on 9000 Records, we visit the mastering studio of Karel De Backer, who has looked after the mastering of this record. A first in a series of portraits by Consouling Sounds. In a way revisiting the past, given the fact that Karel and Nele of ConSouling kind of had the same hangout in Aalst, Belgium. So, an interview about bars, and about Junkfish, New Wave bands in rural villages, Stef Kamil Karlens, and the school of life.

 

Nele: Hi Karel. Long time no see. On your site I read: “Mastering is so much more than making it loud.” How do you see it? How do you explain what you do to someone who knows nothing about it?

 

Karel: Mastering is essentially making recorded music ready for reproduction on a physical carrier. You basically add a certain layer, an interpretation. You can do that in different ways. Either you stay very close to the mix, or you don’t, all variations in between are possible. It feels like ‘designing’, much more than a purely technical change. At least, to me it feels that way. It might be technical process, but I don’t feel like a ‘technician’. I don’t know anything about soldering haha.

 

Nele: And yet, when I see all those buttons here … I do not know ho wit would have to be done.. How do you actually learn something like this?

 

Karel: In my case, through the school of life. Or perhaps, through a kind of natural feeling I have always had for this. I don’t have a diploma for it. I studied agricultural engineering for six weeks and architecture for a year. But my passion lay elsewhere. To give you an idea, I’ve played music myself, bass and guitar, and from the start I had bought pedals. Well, I was turning the knobs of the pedals much more than I was playing the instrument. I was immersed in the alternative scene, had a New Wave band with a couple of guys in the village I grew up in (Vlierzele ed.) …. always a neat sight during the local fair. I’ve actually been in several bands and I was always the one who recorded the demo tapes. One thing ultimately led to the other.

 

Nele: Was New Wave music what sparked your interest in music? Or what exactly is your first musical memory?

 

Karel: It did not so much start with New Wave, but I was quite early introduced in music, thanks to my two older sisters: they have created my musical education. I never knew childrens’ music in fact. When I was 11 I already listened to Talking Heads, Neil Young, The Cure. My first gig was one of Robert Palmer, in the venue Koninklijk Circus (in Brussel edit), when I was 11 or 12. My older sisters who took me along. I remember very well that the concert started at least one hour too late, because everything went wrong… on the technical level! I found it fascinating. And when we talk about music that I love … it’s very diverse. In fact, it’s mainly the sound that triggers me. I always pay attention to the sound, seldom to the lyrics. It has always been a part of me to be so into that. That’s why I love Neil Young as well. What he does with a guitar … man.

 

Nele: Back to the stomping grounds then and more specifically: Aalst. Also, my hometown. You did not live there but it’s were you hung out.

 

Karel: Exactly. It’s there that I got in touch with Jan Van den Brande, who founded VDB-PA (PA company based in Erembodegem ed.). At that time he was the owner of a bar named ‘Kasbah’ in Aalst, and he organized a concert every 1st Friday of the month. It started like this: Jan organized concerts and instead of renting a PA, he bought one. He asked me for my advice. Crazy, I’ve always quickly mastered such things. So I gave my advice, began to take care of PA with him for all kinds of performances. From PA it went to live mixing, to mixing and recording, and eventually I moved at mastering. Tom Pintens has pushed me in that direction at a certain moment. He said to me, almost laughingly, “Here. Send that music though your little devices for a change. I know you can do that.” That was laugh! And I even did it too … That was the first record of Think of One. It’s as if every so often I have to be able to do something different. But I think it’s good that I’ve done all those other things. Now I know exactly why something sounds the way it does.

 

Nele: You’ve worked with many artists over the years. Which projects left you with the best memories?

 

Karel: Gosh Nele. That’s a difficult question to answer. At a certain time I came into contact with Stef Kamil Karlens. Jan (Van Den Brande edit) played in several bands at the time, like Mensen Blaffen and Junkfish. The early dEUS was a support act for Junkfish, and so I got to know Stef Kamil. I began mixing and recording his band Zita Swoon. It was always a collaboration that felt right. Later on I worked with An Pierlé, Flat Earth Society, Think of One, Eriksson Delcroix, …. At the time I had a studio in Aalst, and sat there with those artists and also often took them to the bar De Soleil which has also been your pub. I really have done a thing or two in the music industry, but don’t put me in a tour bus anymore hahaha! The last three years I limit myself to mastering. You cannot do everything at once, and do it well. Furthermore, nowadays it has also become important to have a clear profile in the music industry. It’s not that self-evident, working in this industry, you have to specialize and be into that 100%. Recent projects I worked on are Flying Horseman, Blackie & The Oohoos and also the last album of de portables, which you are now releasing. All of them great albums. I enjoyed them.

 

Nele: Has the music industry changed so much in recent years? You say that it is now more important than ever to have a clear profile. How do you deal with that?

 

Karel: We can talk about that for ages. A lot has changed partly because of the way the media work has changed so much. There are many more media channels so in theory there is much more possible, but the radio stations that matter don’t spin music like Flying Horseman at all. It makes me sad. This is great music from our own turf. Why is no attention being paid to it? Now, we know how it works. But how can it be that a station like Musiq’3 can play the most amazing experimental music? Can you believe that’s the station I prefer to listen to nowadays? Through all other channels you hear the same things over and over again. Everything is classified in this or that way, prepared for the market mechanism and then it’s squeezed dry. Boring, right? At the same time, it seems like it has to cost less and less to make something. So much time and effort is put into the recording, but the mastering or the test pressing of a vinyl has little importance. There are even software programs available to master files automatically. I really don’t understand that at all. It will be at the expense of understanding the craft of making music. If I could make just one stand, that would be it. Think of it as working on your house. You do want a good craftsman for that, don’t you?

 

Nele: That’s a clear statement, Karel. And I wholeheartedly agree. Thank you for the interview. I wish you many wonderful projects and lots of good music on the radio.

 

Karel De Backer has a studio in Vlierzele, East Flanders, Belgium.

http://www.kareldebackermastering.be

 

On May 18, 2016, he gives a workshop about mastering:

https://www.trixonline.be/nl/workshops/mastering-the-myths-the-fact

Share