Vorig jaar werden we bij Consouling gecontaceerd door een band met een vrij opvallende naam. MCB of ‘Muziekvereniging De Clingse Bossen’ bleek geen fanfare te zijn maar een tweekoppig, eigenzinnig ensemble, met alle intentie om de wereld te veroveren. Triggered. Via Cosouling Agency kwamen ze terecht bij Tim De Gieter van Much Luv Studio, en daarna gingen we met hen verder aan de slag via het Agencyplatform. Vandaag staat hun eerste self titled album in de steigers, met de release van een 12” vinyl op 12 mei. Een interview.

(ENGLISH VERSION BELOW)

 

CS: Dag Lars en Jan. Jullie band heet ‘Muziekvereniging De Clingse Bossen’. Het lijkt alsof jullie met twintig zijn. But it’s just the two of you? Vertel eens… wie is MCB?

Jan: Dat klopt, we zijn maar met z’n tweeën. Lars en ik leerden mekaar kennen aan de Zeeuwse kust. We speelden er beiden met andere bands, maar bleken bij mekaar om de hoek te wonen, Lars in het Nederlandse Clinge, en ik in het Belgische De Klinge, twee dorpjes gescheiden door een landsgrens en die nu al fameuze Clingse Bossen. We gingen samen een pint drinken, raakten aan de praat over onze muzikale helden en verledens, en al snel stonden we bij mij thuis in het repeteerkot wat te jammen. We zijn dat wekelijks blijven doen. Een jaar later stonden we op het podium en nu, nog een jaar later, staat die eerste periode op een vinyl. Qua bandnaam zijn we het niet te ver gaan zoeken; de vlag dekt de lading.

 

CS: Jullie zien MCB als een speeltuin? Verklaar dat eens.

Jan: Ik bedoelde daarmee dat op muzikaal vlak veel moet kunnen. Wij luisteren naar veel verschillende muziekgenres en spelen zelf ook veel van die genres of kruisbestuivingen daarvan: jazz, rock, electro, musique concrète… Ik heb de indruk dat deze muziekvereniging de plek is voor de ultieme kruisbestuiving van al die kruisbestuivingen. Bovendien zijn we allebei al wat jaren met homerecording bezig, en voor je het weet heb je een half museum aan muziekinstrumenten en interessant klinkende aanverwanten verzameld. Iets tussen black metal en afrobeat? Let’s try it, maar dan wel met die voetbassen en dat oude, onvoorspelbare drumtrigger effectje. Het gebeurt wel eens dat we een nummer niet meteen stil krijgen aan het eind: komt dat vierkant-draaiende-kerncentrale-geluid nu nog uit jouw gear of de mijne?

Lars: Zo is zo heb je ongelooflijk veel vrijheid als je maar met zijn tweeën speelt en geraak je niet snel vastgeroest in de restricties van een standaard band. Er is meestal maar 1 persoon die nummers kan opfucken en dat levert juist een interessante spanningsboog in de muziek.

 

CS: Toen ik jullie muziek voor het eerst hoorde kwam die dynamiek daarin, dat proces dat je nu beschrijft, meteen naar voor. De naam van jullie project bevestigde voor ons dat gevoel. Het intrigeert, er zit een vorm van humor in, zonder iets in het belachelijke te trekken. Fijne ironie, zeg maar. De namen van de tracks vind ik trouwens ook vrij poëtisch.

Lars: Dat klopt, er zitten een aantal hommages in aan muzikanten en ook de invloed van de grensstreek waar we beiden wonen heeft zeker zijn invloed op de tracks. Zoals bijvoorbeeld “Soep” wat voor mij een beetje slaat op de dualistische soep van de plek waar we leven … prachtige natuur en polders, maar als we naar de verkeerde kant toe kijken zien we een mooi staaltje van onze Belgische politiek, de nutteloze torens van de kerncentrale van Doel.

Jan: Omdat onze muziek tot nader order instrumentaal is, hebben we natuurlijk veel vrijheid in de keuze van songtitels. Bloementuintje komt van een metalen doosje waar bloemenzaad in zat en waar ik nu iets anders in bewaar. Als ik dat doosje zag staan terwijl we de allereerste jam van dat nummer beluisterden, dacht ik: Hey, dat past wel als titel, Lars, wat denk je? En zo geschiedde. De volgende keren dat we die song spelen werkt het dan weer omgekeerd en denk ik soms, hé, niet te hevig, het is een bloementuintje.

 

 

 

CS: Het lijkt erop alsof alles heel erg doordacht is, maar misschien moet ik eerder zeggen: alles heeft heel veel betekenis, in heel veel lagen.

Jan: Wel, eigenlijk is in feite inderdaad niks doordacht. We spelen constant met toevalligheden en zoeken daar de consensus en de magie. Schep orde uit chaos, en creëer en passant wat nieuwe chaos. Dat is ideaal, want als ik in een band zit, zit ik niet graag de helft van de tijd in vergaderingen of songs te bedenken, ik wil gewoon lekker spelen. Maar dat trekt zich inderdaad ook door naar andere lagen, zoals het ontwerp van de hoes. De ene wou er graag een bos op, en de andere wou er allesbehalve een bos op. We hadden elk wat beelden verzameld, maar onze ontwerper zei meteen: deze wordt het, draai het beeld van het boompje op de front om, de tekst zet ik dan hier en zus en zo. Het was zo goed als zeker de kortste hoesbespreking ooit. Maar het moest wel kloppen.

Lars: Maar voor de rest, uuuuuren denkwerk. Ik sluit me wel perfect aan bij wat Jan vermeldt: toeval en een snuifje improv is zowat de rode draad door onze muziek en ons artwork.

 

CS: Wat zijn de plannen voor de komende periode?

Jan: We willen uiteraard zoveel mogelijk live blijven spelen en de plaat promoten. Er zijn een paar mooie shows op komst. Daarnaast hebben we al een viertal nieuwe tracks bij elkaar gejamd, die vrij snel in onze live set zullen belanden. Vanzelfsprekend hebben we nu extra aandacht voor alles wat er in en rond dat bosgebied hangt. Er loopt hier een kerel rond die alles afweet van de oude Keltische paden, er zijn hier naar het schijnt geregeld heksenbijeenkomsten, er is het huisje dat slaapt… Het zal ons in ieder geval niet snel aan inspiratie ontbreken.

Lars: En alvorens we de plaat releasen, gaan we de mensen trakteren op 3 remixen, die we digitaal gaan aanbieden op een of andere manier. Dus ik zou zeggen hou ons online maar in de gaten en kijk maar eens goed in de platenbakken (bij de letter M) tijdens Record store day!

 

CS: Zullen we zeker doen! Bedankt voor het gesprek en veel succes!

 

Je kan MCB of Muziekvereniging De Clingse Bossen binnenkort live meemaken op volgende data:

 

22/04 – Record Store Day @ Consouling Store, Gent

27/04 – STUK, Leuven, voorprogramma Jambinai

06/05 – HULST (NL), voorprogramma Flying Horseman

24/06 – Pand.A Kortrijk

08/07 – Ossenisse (NL), Schallemaaj-Festival

31/07 – Diksmuide, 4AD

 

https://www.facebook.com/muziekverenigingdeclingsebossen

https://muziekverenigingdeclingsebossen.bandcamp.com

 


 

Last year a band with a rather distinctive name contacted us. MCB or “Muziekvereniging De Clingse Bossen” (which can be freely translated as Musical Society The Woods of The Clinge) appeared to be no fanfare but a two-piece, quirky ensemble, with every intention to conquer the world. Triggered. Through Cosouling Agency they ended up at Tim De Gieter’s Much Luv Studio, and afterwards we continued to work with them via the Agency Platform. Today their first self-titled album is almost ready, with the release of a 12″ vinyl on the 12th of May. An interview.

 

CS: Hello Lars and Jan. Your band is called “Muziekvereniging De Clingse Bossen”. It suggests you are a large society. But it’s just the two of you? Tell me … who is MCB?

 

Jan: That’s correct, it’s just the two of us. Lars and I met each other at the seaside. We were both playing somewhere, with other bands, but as we got to know each other we discovered we were living quite close to one another: Lars in the village “Clinge” in the Netherlands, and I in the Belgian village “De Klinge”, two towns separated by the border, connected by the forests carrying that same name “Clinge”. We went out for a pint, got to talking about our musical heroes and pasts, and soon we were at my house in for a jamsession. We continued to do this every week. A year later we were on a stage and now, another year further on, we’re releasing our first vinyl. In terms of band name we didn’t look too far, it says everything it needs to say.

 

 

CS: You told me MCB is like a playground to you. Explain.

 

Jan: By that I meant that in MCB a lot has to be possible. We listen to many different music genres and play a lot inspired by those genres or crossovers thereof: jazz, rock, electro, musique concrète … I have the impression that MCB is the place for the ultimate cross-over of all the possible cross-overs. Moreover, we are both experienced in the home recording process, and before you know it you have collected half a museum of musical instruments and interesting sounding equipment. Something between black metal and afrobeat? Let’s try it, but with that bass drum pedal and old, unpredictable drum trigger effect. It happens that we do not immediately get the gear to go quiet when we reach the end of a track: it this continuously looping nuclear power sound coming out of your gear or mine?

Lars: When you are just two band members you have an incredible amount of freedom and you don’t get stuck in the constraints of a traditional band structure. There is literally only one person who can fuck up a song and it provides an interesting tension in the music as well.

 

CS: When I first heard your music it was this dynamic process you’re describing now, which came forward straight away. The quirky choice for a band name confirmed this feeling. It’s intriguing, there’s a form of humor to it, without making it into something ridiculous. Let’s call it: refined irony. The names of the tracks as well are, I find, indeed quite poetic.

 

Lars: That’s right, there are a number of tributes to musicians and also the influence of the border area where we live that have certainly given inspiration for the tracks. Such as the track “soup”, which to me is a metaphor for the dualistic mess in the place where we live … beautiful scenery, but if we look towards the other side we see a fine example of Belgian politics, the nuclear power plant of Doel.

Jan: Because our music is instrumental until further notice, we have a lot of freedom in the choice of song titles. “Small flower garden” was inspired by a metal box in which I had kept flower seeds. My eye hit that box while we were developing this track, and again when we were listening to the first jam of it, and I thought: Hey, this would be a nice title, Lars, what do you think? And so it happened. The next time we played the song and all other following times, I have been thinking: hey, not too violent, we’re dealing with a little flower garden here.

 

CS: It seems like everything is very thought through, but perhaps I should rather say, everything has a lot of meaning in many layers.

 

Jan: Well, actually, in fact, nothing is ever really thought through. We constantly playing with coincidences and seek out the consensus and magic. What we do is to create order out of chaos, but meanwhile creating new chaos. This is ideal because when I’m in a band I’m not in it to have meetings about songs. I just want to play. But indeed, this also extends to other layers, such as the design of the cover. One of us wanted to put a forest on it, and the other one wanted anything but a forest. And then our designer immediately said: this will be it, turn the image of the tree on the front upside down, put the text here and so on. It was almost certainly the shortest meeting ever. It was just right.

Lars: Otherwise, we spend hours thinking, haha – no. I confirm what Jan says: coincidence and a pinch of improv is crucial to our music and our artwork.

 

CS: What are your plans for the future?

 

Jan: We obviously want to play live as much as possible to promote the album. There are a couple of great shows coming up. We also have four new tracks jammed together, which will end up quite soon in our live set. Obviously we are keeping an eye on everything that’s happening in and around ‘our’ forest. There’s this one guy that knows all about the ancient Celtic paths are apparently there, there is the ‘cottage that sleeps’ … It will keep on feeding us with inspiration, that’s for sure.

Lars: And before we release the first album, we’ll people in three remixes that we will offer digitally somehow. So I would say keep an eye out for us, also online, and take a closer look at the section M in record stores during Record Store Day!

 

CS: Will do for sure! Thanks for the interview and good luck!

 

Share